Brakowanie dokumentacji

Brakowanie dokumentacji

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. 2016 poz. 1506) dokumentacja niearchiwalna powstająca w organach państwowych, państwowych jednostkach organizacyjnych, organach jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach organizacyjnych, a także napływająca do nich, może ulec brakowaniu za zgodą dyrektora właściwego archiwum państwowego, po upływie okresu jej przechowywania, określonego w jednolitym rzeczowym wykazie akt lub kwalifikatorze dokumentacji oraz po uznaniu przez organ lub jednostkę organizacyjną, że dokumentacja niearchiwalna utraciła dla nich znaczenie, w tym wartość dowodową.

 

Szczegółowe zasady i tryb przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych regulują § 9–12 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 20 października 2015 r. w sprawie klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji, przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych i brakowania dokumentacji niearchiwalnej (Dz. U. poz. 1743).

 

Wniosek o wydanie zgody na brakowanie należy dostarczyć pisemnie w postaci tradycyjnej (papierowej) lub elektronicznej na adres elektronicznej skrzynki podawczej Archiwum Państwowego w Szczecinie (ePUAP). Do wniosku dołącza się spis dokumentacji niearchiwalnej, która ma podlegać brakowaniu, osobny dla dokumentacji oznaczonej symbolami B, BE, Bc.

 

            Przykładowy wniosek o wydanie zgody na brakowanie można pobrać tutaj.

            Przykładowy spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) można pobrać tutaj.

 

Niepaństwowe jednostki organizacyjne mogą przesyłać wnioski o zaopiniowanie spisu dokumentacji niearchiwalnej, która ma podlegać brakowaniu.

Ta strona używa cookie. Cookie niezbędne do działania strony i konta użytkownika zostały już ustawione.
Cookie do zbierania statystyk (Google Analytics) i do powiązania z Facebook-iem możesz usunąć lub zablokować, ale część serwisu przestanie działać.